Deze Lambert trouwt met dochter Nellie van mandenmaker Trip. Bij hun trouwen is haar vader al overleden. Zij gaan inwonen in de Zuivelstraat 13 bij de weduwe Trip, die daar nog een winkel in manden en kruidenierswaren uitbaat.
Lambert is bij zijn broer werkzaam en Nellie doet ook haar intrede. Zij gaat matten omzomen en doet dat zo’n 20 jaar. Van deze verdienste kunnen zij hun kinderen naar de Hollandse school en later naar de HBS sturen.

Tussen 1934 en 1940 volgen in een kort tijdsbestek diverse verhuizingen. Na de Antwerpsestraatweg naar de Lievevrouwestraat 17 met de borstelwerkplaats op zolder. Hierna naar de Kloosterstraat, maar vanwege het vocht snel door naar het Beursplein 1a in 1940. Dit adres brengt rust en de productie van het borstelwerk neemt een vlucht. Hij huurt van kolenboer C. Geijsen het pand Moeregrebstraat 11, waar hij zijn productie onderbrengt. Hij kan dit pand in 1950 kopen en verbouwt het in 1953 tot een winkel met werkplaats. De opening van zijn nieuwe winkel in de Moeregrebstraat vindt plaats op 3 december 1953. Niet alle borstelproducten maakt hij zelf. Hij betrekt veel materiaal van de Vero uit Roosendaal.

Aangezien hij langzaam maar zeker meer groothandel aan het worden is, heeft ook zijn productie en opslag meer ruimte nodig. Hij huurt eerst en koopt in 1967 een deel van de oude haardenfabriek van Geers op de hoek Hooghuisstraat 12 / Fluwelenbroekstraat 4.
Inmiddels is zoon Willem Lucia getrouwd met Corry Oirbans en draait al vele jaren mee in de zaak. In december 1974 overlijdt Lambert ( 85 jaar).

Het bedrijf wordt langzaam afgebouwd. In 1978 wordt de ruimte in de Hooghuisstraat verkocht. Het wordt daarna nog wel gehuurd, maar in 1981 valt definitief het doek voor het bedrijf. Het pand in de Moeregrebstraat wordt verkocht aan Goudstikker.

Ook een Veraart, borstelfabrikant in de Wouwsestraat 19, deed van zich spreken. Evenals een firma Antheunis - van Prooijen in de Zuivelstraat. Die firma was zelfs ouder dan Verberkmoes. De firma Koopman in de Potterstraat adverteerde als borstelfabrikant, maar leverde ook koloniale waren, tabak, maagpoeder en ook briketten van Asselbergs. Een multi-leverancier zullen wij maar zeggen. Zij zaten allen voor korte of lange tijd in de productie van borstelwerk.

Hij ziet beide zonen zich het vak eigen maken en huurt daarom kort na 1900 een winkel in de Wouwsestraat nummer 4. De aanmaak van zijn producten geschiedt in de achterkamer.
Als zoon Willem trouwt met Johanna Rollé op 4 mei 1903 en gaat wonen in de Wouwsestraat 4 verhuizen Johannes en Johanna naar het Beursplein. Hij overlijdt in 1908, maar 64 jaar oud.

Willem koopt het pand nr 4 van bakker Schenk in 1905 en verbouwt de benedenetage tot winkel met een werkplaats op het achtererf. Nog vier jaar later koopt hij het pand H 161 ( Boterwaag 2 / Zuivelplein) van de weduwe Kools. Hij laat er geen gras over groeien en vraagt direct een bouwvergunning aan nr. 1910-6520.
Deze vergunning laat hem de beide panden verbouwen tot één De eerste verbouwing
grote winkel.

Hij handelt in alle soorten bezems, borstels, manden en later karpetten en maakt in de crisisjaren voor zijn reclame graag gebruik van bekende illustrators in de stad, zoals Louis Weijts en Henri Overhoff, om zijn producten kenbaar te maken. De firma importeert zelf speciale Chinese matten en karpetten. Het artikel bestand groeit fors uit naar koffers, zeil en rieten artikelen.

Nadat Willem is overleden wordt de zaak voortgezet door zijn weduwe en na haar overlijden door zijn zoon Jan Verberkmoes. Na zijn krijgsgevangenschap bouwt Jan de zaak weer op en uiteindelijk komt in 1953 de zaak in handen van Jan de Wild, die met Jans zuster Elisabeth is getrouwd.